Por favor?????????

ik weet niet hoe ik dit verhaal moet beginnen
want wat ik zondag heb beleefd dat kan ik echt zelf niet verzinnen
van een verjaardagsfeest van een of andere Spaanse oude man
is in één keer heel Nederland in de ban!
in plaats van een hulphond heeft hij Pieten
en daar hoef je echt niet voor in de stress te schieten
ik had al in een liedje, iets gehoord over zakken en een roe

daarom keek ik zondag maar gewoon heel rustig toe
van een held op sokken imago wil ik niets meer horen
dat heeft mij eigenlijk nooit zo geweldig kunnen bekoren
zeker op mijn leeftijd ga ik meer voor..... imponeren
en al zijn ze zwart .........het zal mij niet deren
ken je Frank van Jan Pol?
die heeft toch ook geen witte wol
voor mij....
kwam zelfs een muzikanten Piet uit zijn rij!
alle muzikanten stonden om mij en mijn vrouwtje heen
en naar het scheen
kennen ze haar maar al te goed
poeh...dat geeft de burger moed
en nu alstublieft geen negatief commentaar
mijn baasje is altijd lief en dat is echt waar
het Spaanse woordenboek
dat was al een tijdje zoek
Por favor, niet aaien.......
het leek meer op graaien!
Zwarte Piet met bijnaam Jos
die ging helemaal los
na de vraag van trompetten Piet of hij niet kon lezen
zei hij: "ik heb niets te vrezen...
ik aai hem niet, maar stof hem even af!"
dat vond iedereen even maf
maar deze hulphond in spé
nam al deze aandacht als cadeautje mee.

Onthand!

Drukke woensdag vandaag!

Kids naar school gebracht, boodschappen gedaan, thuis puin geruimd en ondertussen greumelevlaai bakken voor collega Jan, was in de wasmachine, poetsen, lunch klaarmaken voor onderweg,vlees voor straks al klaargemaakt, vlaai uit oven, foto maken en op facebook gezet zodat Jan zich alvast kan voorbereiden, iets lekkers klaarzetten voor Paule voor straks, briefje schrijven voor Paule, rugzak inpakken, Dismo wakker maken, vlaai in vlaaidoos doen, kids ophalen, Paul ophalen en naar Herpen!

Dismo is klaarwakker bij aankomst en door het dolle heen natuurlijk dus.... vooral rustig blijven. Eerst een kopje koffie en een stukje vlaai en dan aan de slag. Fout, fout, fout.....we zijn al aan de slag want ook dat is oefenen, een stukje vlaai eten zonder dat je hond je tot last is. Eten is tenslotte, ik blijf het zeggen, een van de hoogtepunten van de dag en daar wil je niet bij gestoord worden!

En dan naar buiten! Moeilijk, want Dismo loopt niet echt heel rustig en netjes naast me dus daar moet hard aan gewerkt worden. Dismo moet nodig poepen en wordt daarna wat rustiger.

Trainen moet je met het uiteindelijke doel voor ogen en wat daarbij vooral belangrijk is, is je bewust worden van je doen en laten. De honden moeten hun commando's uitvoeren enkel en alleen op de stem, die stem kan normaal, trillerig, hard, zacht en alles ertussen in zijn maar handgebaren zijn uiteindelijk uit den boze! Karin heeft ons daarom vandaag onthand, we hebben geen handen en geen vingers die we kunnen gebruiken en moeten, om ons hier bewust van te worden de handen op de rug houden of in de lucht steken. Daar gaan we, handen in de lucht en hond keurig naast je..........Soms valt het mee, soms valt het tegen. In het begin was Dismo te onstuimig maar over het algemeen ben ik toch wel tevreden over de training, de leeftijd begint tenslotte merkbaar mee te spelen.

Als afsluiting moesten we de honden met losse lijn bij ons proberen te houden. Dismo liet zich 1 keer uitdagen door Frank van Jan maar had toch ook hele goede momenten. We kunnen dus weer vooruit met trainen. Nog even na kletsen en terug naar Limburg.

Onderweg gaat de mobiele. Het werk van Paul, onverwacht naar Antwerpen vanavond tot morgenavond....dus naar huis, eten, koffer pakken, overdragen werk van paarden, omkleden en hup de auto in naar Antwerpen. Aan de slag, een hulphond heeft tenslotte ook altijd dienst!

De echte "bank"zaken!

Een van de moeilijkste dingen om Dismo bij te brengen in huize Hassink, is dat hij zich niet moet bemoeien met bankzaken. Dismo vindt het hééérlijk om op de bank te liggen, daar hebben we al eens eerder een blog over geschreven. Aan eigen initiatief, wat bankzaken aangaat, ontbreekt het Dismo in het geheel niet. De bank kan namelijk ook ingezet worden bij het spelletje "pootje van de vloer" en dan in de varianten 1, 2, 3 of 4 pootjes van de vloer. En dan het racecircuit met Dismo in the lead en Sjtip erachteraan, die kan het natuurlijk niet meer winnen want die weet al 6 jaar dat hij niet op de bank mag en die ook niet in mag zetten als springplank!

Maar vandaag was het tijd voor echte bankzaken. O.a. de klas van Janne ging naar het theater naar een voorstelling van de Rabobank met als onderwerp, hoe om te gaan met geld. Dat is het mooie van gastgezin zijn in combinatie met een druk gezin, er dienen zich altijd oefensituaties aan waarvoor je niets extra hoeft te doen. Vele vliegen in een klap (en dat buiten het zomerseizoen), chauffeur spelen en oefenen met Dismo. Heeeeel veeeeeel kinderen, veel auto's, vreemde omgeving, een heleboel oooh en aaaaah, schattig, oooooh lief,en ga zo maar door. Dat doet die Dismo toch goed, kan niet anders zeggen!

We hebben even getwijfeld of de voorstelling zelf nog iets bij zou dragen aan de training van Dismo. Na de interpretatie van Janne, "ze gaan ons leren hoe je van schulden af moet komen", ze slaat wel vaker een paar stappen over.....heb ik ervoor gekozen om in die tijd naar het naastgelegen retailpark te gaan om te trainen.

Blokker, Toys r'us XXL, xenos en nog veel meer, alles onder 1 dak. Gekke geluiden, heerlijke geurtjes,veel prikkels, gesprekken met mensen die vragen wat je aan het doen benrt, smalle gangen, breekbare spullen.....alles onder controle. Dat gaat beter dan de bankzaken (althans van Dismo) thuis.

En nu.....gaan we naar de kapper, niet voor blonde krullen maar voor die grijze weg te werken!

Wanneer komt Dismo op tv?

Ik weet het niet. Het lijkt alweer zo'n lange tijd dat de opnames hier in huize Hassink gemaakt zijn. Vorige week toen de eerste uitzending van de Royal Canin Dog Challenge op RTL 4, op vrijdag om 16.35 uur uitgezonden werd, zaten alle geledingen van de familie Hassink voor de buis. Lichte gehoorbeschadiging aan de rechterzijde opgelopen toen Janne in één keer door het beeld liep bij de opnames in Hooge Mierde en dat door een ander gezinslid luidruchtig geconstateerd werd. Maar.. dat is weer redelijk hersteld dus vanmiddag gaan we weer kijken!

Dismo ligt momenteel gestrekt naast me. We krijgen een nieuwe weg, jaja...het wordt nog mooier dan het was maar het gaat natuurlijk gepaard met het nodige ongemak en kabaal. Maar laat dat nu weer net goed zijn voor de training van honden die soms een beetje het "held op sokken" imago hebben! Dus bij het uitzwaaien van de jongste twee die naar school fietsten, Dismo los mee naar buiten......Naast de graafmachine geoefend en dat deed Dismo heel keurig. Na de release begint hij echter met het vizier naar links gericht, te blaffen en serieus met de staart van links naar rechts te zwiepen. Komt daar toch Blacky om het bochtje aangewandeld, een prachtige australian shepherd (blijft toch een mooi ras!!) en Blacky wordt los gemaakt en dan.....ben ik heel benieuwd hoe mijn "held op sokken" gaat reageren. Super dus!

De mannen die bij ons al weken aan de weg aan het werk zijn, kennen Dismo natuurlijk al. Dit leverde trouwens al meteen een nieuwe doelgroep op, niet alleen een gat in de weg, maar mogelijk ook een gat in de markt. Bij de vraag wat zo'n hulphond nu allemaal uiteindelijk doet en moet leren kwam meteen de conclusie: "Je kunt nog beter zo'n hond krijgen dan een vrouw! Ze doen alles voor je op het eerste woord en ze spreken nooit tegen!"

Dismo wordt ouder en alles wat ze in de theorie lessen over deze periode vertellen komt inderdaad bij ons voorbij. Het uitvoeren van mijn gegeven commando's en de aandacht voor mij is niet altijd meer gegarandeerd en wordt regelmatig door Dismo uitgetest. Spannend dus....en heel afwisselend.

Vorige week donderdagavond bv zijn we naar Roermond geweest, dat gaat uitstekend en je zou bijna vergeten dat je een hond bij je hebt. Totdat......en dan komt meteen het gedachtenbalonnetje oppliepen met Jeroen Oomen in de hoofdrol met de op Jeroen's manier uitgesproken tekst: "Wat een mooie hond......., wat ben jij leeeeeuuk, oooooooohhh mag ik hem niet aaaaaiien, ik mag hem niet aaien hèèè? (alleen voor het gedeelte die dat wel lezen, omdat ze er al bijna met de neus opzitten)" Dismo moest er niets van hebben en schakelde meteen in de achteruit. Eigenlijk vond ik dat wel weer erg grappig want dat leek net zo van: "Hey ik hoef helemaal niets met jullie en ik doe zoooooo mijn best,doen jullie dat toch ook eens een keer....Ik heb toch met jou niet in de zandbak gezeten, vroeger?" Maar dan komt Karin weer als gedachtenbalonnetje oppliepen: "blijf bewust wat er gebeurt en kijk of je daar in de training iets mee moet of juist net niet!"

Dus kortom, druk bezig om Dismo goed door deze periode heen te loodsen en er zijn dagen dan gaat dat prima en er zijn ook dagen en/of situaties waar ik me zorgen over maak en denk: "Doen we het goed genoeg?" De tijd zal het leren! Ik ga nu als de wiedeweerga naar buiten, want de zon schijnt, de herfst is op zijn mooist....in Limburg!

Superhelden! ............Over dapper durven zijn.

Voorinformatie: het thema van de kinderboekenweek 2011 is "Superhelden!....Over dapper durven zijn" en op de school wordt hier momenteel aandacht aan besteed.

Gisterenavond na het eten nog even een ommetje gemaakt met alle meiden Hassink en uiteraard Dismo. Jetske (8 jaar) links aan de hand en Dismo keurig rechts naast me. De twee oudste al giechelend en kakelend een stuk achter ons, soms is afstand wel prettig.

"Mam?"
"Ja, Jetske"
"Vandaag moesten we op school een soort spreekbeurt houden."
"Leuk, vertel!"
"Het moest gaan over Superhelden en je moest vertellen wie jij een Superheld vindt."
"En wie vind jij dan een Superheld, Jetske"
"Ik heb gezegd dat ik Dismo een superheld vind omdat hij alles zo knap aan het leren is om gehandicapte mensen te helpen en omdat hij het zo goed doet....en mam? Ik heb ook gezegd dat ik jou ook een Superheld vind omdat jij dat Dismo allemaal leert en dat zomaar voor andere mensen wil doen en dat jij dat altijd al hebt willen doen, een soort droom, maar wij eerst daar te klein voor waren...en dat jij dat al wilde toen ik pas twee was en toen jij dat ons vertelde wij alle drie moesten huilen toen we hoorden dat zo'n hondje ook weer bij ons weggaat en dat jij daarom een paar jaar gewacht hebt tot wij dat beter konden begrijpen...en mam...toen ik vertelde dat we Dismo 7 mei om 10.00 uur moeten inleveren heb ik dat een paar keer moeten oefenen om te zeggen, omdat ik anders moet huilen....en mam, dan moeten we gewoon dapper zijn! En de juf zei dat ze wel kon begrijpen als ik dan toch moet huilen en zij begon mij van alles te vragen en mam.....toen ik klaar was...begonnen ze allemaal te klappen!"

Ik heb Jetske een dikke kus, een dikke knuffel en een compliment gegeven. Verder kon ik even niet zo heel veel meer zeggen......."zomaar" een avond ommetje!

Hondhulp twee dagen op zoek naar "reset" knop!

Dismo, Arie met Djessy en Margré met Diego

Dismo en Djessy

Aandacht voor mijn baasje

Dismo is zo'n mooie hond!

Wat is mijn baasje aan het doen?

Na de demo!

Het is altijd zo interessant wat zij allemaal vertelt!

Zonder commentaar

Ik kijk naar........mijn baasje!

Alleen de hulphond in opleiding zou toch een jaar lang mijn schaduw zijn?

 

Afgelopen zaterdag was het open dag in Herpen bij Hulphond.nl en voor diegene die niet zijn geweest..............foute keus!

Karin, onze trainster had ons gevraagd om aan een demo pup training mee te doen en dat doen we natuurlijk graag want Hulphond is op zoek naar gastgezinnen en donateurs en als we een steentje kunnen bijdragen doen we dat graag. Het was een beetje passen en meten, en husselen met de afspraken op onze agenda maar om 11.00 uur tufte Janne, Janna mijn petekind, Dismo en ik vrolijk en vol goede moed richting Herpen. Bij aankomst meteen een treffen met Arie en Djessy en Margré met Diego, dus het was meteen gezellig.

Het is een dag geworden met velerlei indrukken.

Dismo gedroeg zich keurig. Echter.....toen het tijd commando's uitvoeren was....commando? Sit? Hoe zit dat ook alweer? En moet dat echt nadat jij dat 1 keer zegt? Wat is dit nu, wat is er aan de hand? Is het te warm, is het de leeftijd,is het de leverworst of is het even allemaal teveel of ben ik te perfectionistisch?

Dismo had vrijdag een stuk leverworst van de tafel gestolen in een onbewaakt ogenblik. Op dat moment heeft Dismo voor snelheid gekozen ipv zorgvuldigheid want hij heeft zich niet de moeite getroost om de plastic verpakking en het sluitstukje ervan af te halen! Een besluit niet geheel zonder reden maar ik had sterk de indruk dat Dismo daar toch enigszins last van ondervond op zaterdag.

Op de terugweg zijn we nog even koffie gaan leuten bij mijn broer in Nijmegen. Ik had het t-shirt aan van Hulphond.nl waarop mijn broer de opmerking maakte: "Je hebt het foute t-shirt aan, de tekst is omgedraaid, daar moet toch staan Hondhulp?"

Deze hondhulp had op de terugweg dus stof tot nadenken. Ik heb ervoor gekozen om het even te laten rusten en vooral niet teveel aandacht te schenken aan Dismo of meer druk uit te voeren. Het leek er voor mij op dat ik op zoek moest naar de "reset" knop.

Zondagochtend werd ik verblijd door een bijzondere vondst in de tuin. Een stuk saksische leverworst, verpakt in het een en ander, waarvan ik het sterke vermoeden heb dat deze zelfs met hoge korting onverkoopbaar zou blijven. Maar wat was ik er blij mee! Gelukkig, dat is goed afgelopen.

In de loop van de dag blijkt Dismo gereset, hij doet het weer zoals we het van hem gewend zijn. De rust en het laten rusten is dus een goed besluit gebleken. Of is deze hondhulp gewoon te zeer verwend met deze bijzondere hond of misschien te perfectionisch want als ik de foto's bekijk dan zie ik toch steeds weer een prachtige hond met prachtige aandacht!

Ideale aai bare hoogte is bereikt!

Dismo is flink gegroeid. Mensen die hem een tijdje niet gezien hebben maken allemaal dezelfde opmerking. "Wat is ie groot geworden en wat is hij leeeeeeeuuuuuuuk......" Allebei helemaal waar en niets tegen in te brengen!

Een pup heeft grote aantrekkingskracht op mensen en al helemaal een pup met een dekje van hulphond. Ik heb al eens beweerd dat dat beter werkt dan een contactadvertentie. Bij een tekort aan gastgezinnen is dat misschien een goede reclame boodschap. De ervaring leert mij dat het echter, hoe groter Dismo wordt het steeds moeilijker wordt om Dismo niet te laten aaien. Blijkbaar heeft hij de ideale "aai hoogte" bereikt. Dismo raakt hier niet heel erg van onder de indruk en aan mij de eer om te doseren, het onder controle te houden en regelmatig op een respectvolle manier nee te verkopen. Want het zijn natuurlijk wel net die mensen die enthousiast zijn en waardering hebben voor hetgeen je doet.

Dismo heeft een erge drukke week achter de rug en ligt op dit moment languit gestrekt uit te rusten. Natuurlijk was er de 6 maandentest en gisteren is hij mee geweest naar 3 handbalwedstrijden, maar ook daar heeft hij lekker rustig gelegen en geslapen. Alleen ontstond er wat verwarring, want soms ga ik wat te fanatiek op in de wedstrijd en wil ik wel eens "goed zo, ..........." roepen, en iedere keer keek Dismo op met zo'n blik van ??????? Volgens mij verwachtte hij dat ik op enig moment de spelers een brokje ging brengen, maar......ik heb me wederom weten te beheersen! Wel heeft Dismo de nodige beloningen ontvangen voor zijn rustige gedrag tov alle passanten, alle geluiden, toeters en wat al niet meer bij zo'n gelegenheid hoort.

Daarna richting Roermond, want onze dochterslief moesten nieuwe winterlaarzen! Bij twee van de drie is dat niet zo'n probleem, maar bij eentje (ik noem geen namen) lijkt nieuwe schoenen kopen meer op een bedevaart hetgeen betekent dat nagenoeg iedere schoenenwinkel in Roermond gisteren een hulphond in opleiding binnen heeft gehad.We hadden toch vooraf beter een kaarsje kunnen laten branden want tot een aankoop heeft het niet geleid. Wel tot een hulphond waarmee je met een gerust hart een schoenenwinkel binnen kunt lopen! Cruijff weet het al jaren: "Ieder nadeel hebt zijn voordeel."

Dat was de zondag. Zaterdag is Dismo natuurlijk weer twee keer mee naar de manege geweest, niets over te melden. Dat is gesneden koek voor hem en in dit geval ook voor ons want Monique was Jarig......Hiep, hiep en Stjip zou dan woef zeggen! (vind ik nog steeds grappig dat we dat Sjtip aangeleerd hebben en doet het bij kinderen altijd goed). Lekkere vlaai bij de koffie en een boel gezelligheid.

Vrijdagavond hadden we een afspraak in een keukenzaak om 18.00 uur maar we waren pas om 19.30 uur aan de beurt. Voor Dismo geen probleem, voor ons wat meer. Dismo loopt gewoon mee, wacht en gaat liggen als wij ook op dezelfde plek blijven.

En verder heeft Dismo gewoon weer een week in het dagelijks leven van de Hassinkjes mee gedraaid, naar de supermarkt, naar het bejaardenhuis, twee keer mee naar de kapper en .........oefenen, oefenen, oefenen, consequent zijn en blijven, de puntjes moeten op de i. We gaan richting de 9 maandentest en tijdens de theorieles is duidelijk verteld waar we naar toe moeten. Dismo en ik hebben positieve reacties gekregen op de 6 maandentest maar natuurlijk ook alle eer aan Karin, onze trainster. Dat mag ook wel een keer gezegd en geschreven worden, chapeau voor de manier waarop je ons twee traint!